โรงภาพยนตร์ อาจเป็นเพียงแค่อาคารคอนกรีต และ หนัง อาจเป็นเพียงแค่แสงสลับสีบนจอภาพ แต่ตราบใดที่มีคนพร้อมจะดูและมีคนพร้อมจะฉาย มนตร์เสน่ห์ของมันจะไม่มีวันตาย มันจะทำหน้าที่เป็นไทม์แมชชีนที่พาเราย้อนเวลากลับไปหาคนที่คิดถึง ไปหาความรู้สึกที่หล่นหาย และย้ำเตือนว่าเราเคยมีความสุขมากแค่ไหนในชีวิต เตชายิ้มพร้อมกับปิดสวิตช์ไฟโรงหนังอย่างมีความสุข เขารู้แล้วว่าเขาจะทำหน้าที่เป็นผู้ส่งต่อวิญญาณของภาพยนตร์เรื่องต่อไปตราบเท่าที่เขายังมีลมหายใจ